PVC เขียวไม่ลมถุง XS กระเป๋าเก็บปริมาณออกซิเจน
ถุง PVC สีเขียว
,กระเป๋าสะพายอากาศที่โปร่งใส
,XS กระเป๋าเก็บปริมาณออกซิเจน
กระเป๋าสะพายอากาศที่ไม่ใช้อากาศใหม่ (non-rebreather bag) หรือที่เรียกว่าหน้ากากที่ไม่ใช้อากาศใหม่ (non-rebreather mask) เป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ใช้ในการส่งออกซิเจนที่มีปริมาณสูงให้กับผู้ป่วยมันถูกออกแบบมาเพื่อส่งออกซิเจนให้ผู้ป่วย และป้องกันการหายใจออกของก๊าซ.
กระเป๋าที่ไม่ใช้เครื่องหายใจใหม่ ประกอบด้วยส่วนประกอบต่อไปนี้:
หน้ากากอนามัย: หน้ากากอนามัยปกคลุมจมูกและปากของผู้ป่วย เพื่อให้แน่ใจถึงการใส่ได้อย่างปลอดภัย โดยปกติมันถูกทําจากวัสดุโปร่งใส และมีสายรัดที่ปรับได้เพื่อให้มันติดอยู่ในที่
กระเป๋าเก็บของ: กระเป๋าเก็บของเป็นกระเป๋าที่อ่อนโยนและขยายได้ติดกับหน้ากากอนามัย. มันสามารถเก็บปริมาณออกซิเจนที่สําคัญ, ทําให้ผู้ป่วยสามารถดึงออกมาจากกระเป๋าระหว่างการหายใจ.
วาล์วทางเดียว: ถุงที่ไม่ได้หายใจใหม่มีวาล์วทางเดียวที่ติดตั้งไว้วาล์วเหล่านี้ทําให้ออกซิเจนไหลเข้าหน้ากากอนามัยระหว่างการหายใจในขณะที่ป้องกันผู้ป่วยจากการหายใจอากาศที่หายใจออกหรืออากาศรอบตัว.
ท่อส่งออกซิเจน: กระเป๋าที่ไม่หายใจใหม่เชื่อมต่อกับแหล่งออกซิเจนผ่านท่อ ท่อส่งออกซิเจนส่งออกซิเจนจากแหล่งไปยังกระเป๋าเก็บน้ํา
กระเป๋าสะพายอากาศที่ไม่ใช้น้ําหายใจทํางานตามหลักการของการส่งออกซิเจนในปริมาณที่สูงกว่าอากาศรอบตัวขณะที่ก๊าซที่หายใจออกจะถูกขับไล่ผ่านวาล์วทางเดียวและรูระบายอากาศในหน้ากากซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการหายใจออกอีกครั้ง
กระเป๋าสะพายอากาศที่ไม่ใช้อากาศใหม่ มักจะใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉิน เช่น ในโรงพยาบาล รถบรรทุก หรือในระหว่างการพยายามให้ชีวิตคืนมันให้ปริมาณออกซิเจนสูงแก่ผู้ป่วยที่ต้องการอาหารเสริมออกซิเจนอย่างทันทีและสําคัญ.
- ท่อแสงดาวสามารถรับประกันกระแสออกซิเจน แม้ว่าท่อจะบิดความยาวที่แตกต่างกันของท่อคือมีให้ใช้
-
วาล์วตรวจสอบความต้านทานต่ํา ไม่มียางธรรมชาติแลต็กซ์ ทําให้หายใจไม่หาย และปล่อยให้ก๊าซที่หายใจออกมา
-
พีวีซีที่ใสและอ่อนโยนสําหรับผู้ป่วยความสบายใจและการประเมินภาพ
-
อัดแปลงหมุนเพื่อรองรับตําแหน่งของผู้ป่วย
-
ระบบอากาศปลอดภัยการดึงลมห้อง
-
เครื่องปรับจมูกให้ความสบายใจ
เมื่อ กระเป๋าสะพายอากาศใช้?
หากคุณต้องการออกซิเจน และสามารถหายใจได้โดยไม่ต้องได้รับความช่วยเหลือ คุณแพทย์อาจสั่งหน้ากากอนามัยที่ไม่ใช้เครื่องหายใจใหม่
ตัวอย่างเช่น แพทย์อาจสั่งยาให้คุณถ้าคุณมี หรือมีอาการดังต่อไปนี้:
- การหายใจควัน
- การเป็นพิษคาร์บอนโมโนออกไซด์
- ร้ายทางร่างกาย
- ปวดหัวคลาสเตอร์
- การจํากัดทางเดินหายใจเรื้อรัง
หากการหายใจของคุณถือว่าผิดปกติ หมออาจแนะนําให้นําออกซิเจนเสริมแทนหน้ากากที่ไม่ใช้เครื่องหายใจใหม่
กระเป๋าสะพายอากาศที่ไม่ใช้อากาศใหม่มักจะใช้ในสถานที่ทางการแพทย์ เช่น โรงพยาบาล ฝ่ายฉุกเฉิน และรถกู้ภัย สําหรับผู้ป่วยที่ต้องการการรักษาด้วยออกซิเจนปริมาณสูงนี่คือขั้นตอนทั่วไปสําหรับการใช้ถุงที่ไม่ใช้อากาศ:
- เตรียมอุปกรณ์: ให้แน่ใจว่า คุณมีถุงที่ใช้ไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจ, แหล่งออกซิเจน, ท่อออกซิเจน และหน้ากากที่ขนาดเหมาะสมสําหรับผู้ป่วย
- วาง คน ป่วย ใน สถานที่ ที่ สบาย สบาย โดย ปกติ นั่ง สูง หรือ นั่ง นอน กลาง เพื่อ ทํา ให้ การ หายใจ ง่าย ขึ้น
- ติดต่อแหล่งออกซิเจน: ติดต่อปลายหนึ่งของท่อออกซิเจนกับแหล่งออกซิเจน เช่น เครื่องวัดระบายน้ําหรือกระบอกออกซิเจนให้แน่ใจว่าอัตราการไหลของออกซิเจนถูกกําหนดตามที่แพทย์สั่ง.
- ประกอบถุงกันอากาศ: ติดปลายอีกด้านของท่อออกซิเจนกับช่องเข้าของถุงกันอากาศ ให้มั่นคงต่อ
- ปรับหน้ากากอนามัย: วางหน้ากากอนามัยบนจมูกและปากของผู้ป่วย เพื่อให้แน่ใจว่ามันเข้ากันได้ดี ปรับเชือกบนหน้ากากอนามัยให้มั่นคง
- เปิดกระบวนการออกซิเจน: เปิดกระบวนการออกซิเจนในอัตราการไหลที่กําหนดไว้ อ๊อกซิเจนจะเต็มกระเป๋าเก็บของที่ติดกับหน้ากาก
- ติดตามผู้ป่วย: ติดตามผู้ป่วยอย่างใกล้ชิด เพื่อตรวจสอบสัญญาณของการส่งออกซิเจนอย่างถูกต้อง เช่น การขึ้นและลงของถุงเก็บของระหว่างการหายใจและหายใจออกติดตามอาการสําคัญของผู้ป่วย และระดับอากาศอากาศของผู้ป่วย หากเป็นไปได้.
- การรักษาด้วยออกซิเจน: สอนผู้ป่วยให้หายใจตามปกติผ่านหน้ากากในขณะที่ก๊าซที่หายใจจะออกจากผ่านวาล์วทางเดียวและรูระบายอากาศในหน้ากาก.
- ตรวจสอบผู้ป่วยอย่างต่อเนื่อง: ตรวจสอบการตอบสนองของผู้ป่วยต่อการรักษาด้วยออกซิเจนเป็นประจํา รวมถึงรูปแบบการหายใจ, ระดับความอิ่มอากาศของออกซิเจน และสภาพทางคลินิกโดยรวม
เป็นสิ่งสําคัญที่จะปฏิบัติตามคําแนะนําและคําแนะนําที่ให้โดยผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ เมื่อใช้ถุงที่ไม่ใช้อากาศใหม่พวกเขาสามารถแนะนําคุณเกี่ยวกับอัตราการไหลของออกซิเจนที่เหมาะสม และติดตามการตอบสนองของผู้ป่วย เพื่อให้การรักษาด้วยออกซิเจนที่มีประสิทธิภาพและปลอดภัย.
สัญญาณของการหายใจผิดปกติ ได้แก่
- การหายใจดัง เช่น หายใจหอบหอบ หรือหงุดหงิด
- การหายใจที่ต้องใช้กล้ามเนื้อเพิ่มเติม เช่นกล้ามเนื้อคอ
- หายใจด้วยริมฝีปาก
- หายใจด้วยช่องจมูกที่ขยายตัว
